De Morgen

Column ‘De Morgen’: Geachte mijnheer Di Rupo,

/ Ann De Craemer / 1 reactie

Afgaande op het stormpje van verontwaardiging, gegniffel en stiekem leedvermaak dat door de Vlaamse huiskamers trok toen u aankondigde dat u de staatsuitgaven zal terugdrinken, denkt u misschien dat Vlamingen een hoogst amoureuze relatie hebben met de Nederlandse taal. Dat hun hart bloedt als iemand de klanken fout uitspreekt of de woorden niet in de juiste volgorde aan elkaar plakt.

Laat me u geruststellen: met de liefde van de gemiddelde Vlaming voor de Nederlandse standaardtaal is het vaak nogal pover gesteld. Lees verder →

Column ‘De Morgen’: Krokussen

/ Ann De Craemer / 7 reacties

Drie weken geleden schreef ik op deze plek dat poëzie, helaas, niet meer van deze tijd is. Blijkbaar gooit zelden iemand een knuppel in het hoenderhok der poëzie, want de column zorgde voor nogal wat ophef – van een echt debat was nooit sprake, want veel reageerders waren er vooral op uit mij het zwijgen op te leggen. “Gebruik je delete-toets, consoror, als je een dergelijke aanvechting hebt”, schreef Johan de Boose in een open brief. “En beter nog: delete all.” Ik dacht nochtans dat ruimdenkende literatoren het waardevol vinden dat tegengestelde meningen naast elkaar kunnen bestaan. Lees verder →

De Contrabas over de poëziediscussie

/ Ann De Craemer

Wat een column waarin een mening wordt verkondigd die niet als ‘correct’ wordt beschouwd niet aan deining kan veroorzaken: de poëziediscussie naar aanleiding van mijn column ‘Echte dichters huilen niet’ leeft nog steeds. Het Nederlands literair weblog De Contrabas brengt regelmatig een update van de discussie, zo ook gisteren naar aanleiding van een reactie van Sven Staelens. De Contrabas noemt  ‘deze late reactie, hoe sympathiek ook, alleen maar een uitingsvorm van de definitieve, en helaas onomkeerbare fase waarin deze discussie is beland: die van het grote drammen.’

Column ‘De Morgen’: Echte dichters huilen niet

/ Ann De Craemer / 11 reacties

In een opiniestuk in deze krant (26/10) betreurt Koen Stassijns de droeve staat van de poëzie in Vlaanderen. Dichtbundels verkopen nog amper, en daarom vraagt Stassijns boekhandels en poëziefestivals een grotere inspanning te doen om poëzie onder de aandacht te brengen.

Stassijns gelooft dus dat als boekhandels meer dichtbundels in hun rekken leggen, er ook meer zullen verkocht worden. Dat is een ontstellend naïeve gedachte. Lees verder →

Column ‘De Morgen’: Briek Zonder Vrees

/ Ann De Craemer

Ik heb een nieuwe vriend. Hij heet Briek en weet precies wat ik wil. Hij neemt me overal mee naartoe, vindt het prima als ik uren stil ben, maar is ook een en al aandacht als ik honderduit praat.

Mijn nieuwe vriend plakt het liefst tegen de voorruit van mijn auto en is de gps die ik net heb gekocht. Niemand echter heeft het recht om mijn Briek zomaar een mobiel navigatiesysteem te noemen – zwijgt stil, of hij stuurt u bij de derde afslag op de rotonde regelrecht de afgrond in. Lees verder →

Column ‘De Morgen’: De jonge baard van God

/ Ann De Craemer

Omdat ik een boek schreef dat God en kerktorenmentaliteit aanvalt, vragen diepgelovige mensen me wel eens of ik nooit een religieuze ervaring had. In hun blik bespeur ik dan soms medelijden, alsof ik flink wat mis omdat ik alleen wolken zie als ik mijn blik naar boven richt.

Hetgeen gelovigen een ‘religieuze ervaring’ noemen is mij nochtans niet vreemd. Vier jaar geleden stond ik in Istanbul te kijken naar de zee van Marmara, die onder mijn voeten lag te slapen. Lees verder →

Column ‘De Morgen’: You sexy motherfucker

/ Ann De Craemer

De  winnaar van de Nobelprijs Literatuur 2011 wordt, zo lees ik op de website van het Comité, morgen bekendgemaakt. Laat mij daarom vandaag de kans grijpen om duidelijk te spreken: als de Zweedse Academie dit jaar de Amerikaanse schrijver Philip Roth opnieuw negeert, is dat een bewijs van volslagen domheid.

Ik ontdekte Philip Roth toen de onevenaarbare professor Kristiaan Versluys van de UGent ons American Pastoral liet lezen, en sindsdien heeft Roth mij nooit meer losgelaten. Van Roth leerde ik dat een groot schrijver over vier eigenschappen moet beschikken. Lees verder →