Wanneer ik geen zin heb in een langere fietstocht, rijd ik een keer of zeven de lieflijke kuitenbijter omhoog die zich op een paar kilometer van mijn deur bevindt. De plotse verhoging in het vlakke landschap aldaar moet altijd tot ieders verbeelding hebben gesproken, en dus werd de helling, zoals alle Vlaamse heuvels, meteen ‘berg’ genoemd. Lees verder
Columns
Column ‘De Morgen’: ‘Ge zijt een linkse troela’
U en ik zijn het erover eens: vrije meningsuiting is een hoog goed. In het besef daarvan werd ik nog gesterkt toen ik drie jaar geleden werd gearresteerd door de politie van Qom, het Vaticaanstad van Iran, omdat ik jongeren had geïnterviewd die campagne voerden voor de hervormingsgezinde presidentskandidaat Mehdi Karroubi – een man die inmiddels, vanwege zijn kritiek op het moordende regime van de ayatollahs, al meer dan een jaar onder huisarrest staat. Lees verder
Wouter Beke en andermans slaapkamer
Mijn opiniestuk van zaterdag waarin de katholieke feestdagen op de korrel neem en de reactie van CD&V-voorzitter Wouter Beke daarop blijven voor reacties zorgen. Vandaag staan in De Morgen twee lezersbrieven over de reactie van Beke (klik op de afbeelding om te vergroten).
Opinie ‘De Morgen’: Pinkstermaandag, en andere katholieke onzin
Lees hier de reactie van Wouter Beke op dit opiniestuk
Katholieke feestdagen moeten dringend geseculariseerd worden
Er is geen katholieke feestdag waarop mij niet deze gedachte overvalt: Jezus slaakt een zucht of Maria laat een traan en ik kan geen krant lezen, een vroege trein halen, mijn internetabonnement wijzigen of prei voor mijn soep kopen. Zondag dalen de vurige tongen over Jezus’ apostelen neer, en daar zullen we het op Pinkstermaandag weer hebben: doodse stilte buiten en het gevoel dat je twee keer de saaiste dag van de week, de zondag, moet doorstaan. Lees verder
Column ‘De Morgen’: ‘In een bibliotheek kan je nog de heilige sfeer van kerken proeven’
Wat protest betreft hebben we vandaag onder meer verwende vakbondslui, terechte indignados en dappere strijders die in Syrië met gevaar van eigen lijf en leden de straat opkomen. Een groep protesterende mensen die in onze media echter weinig aandacht kregen, zijn de Britten die afgelopen week hun stem lieten horen voor de deur van de Kensal Rise-bibliotheek in Brent, een district in het noordwesten van Londen. Lees verder
Column ‘De Morgen’: De oude tapijtwever van Kashan

Gholam Reza, © Pieter-Jan De Pue
Een avond in Iran, 9 juni 2009. Ik wandel door de bazaar van Kashan, waar een volle maan haar melkwitte licht door de gaten van de oude dakgewelven strooit en aan de doolhof van steegjes een mysterieuze gloed geeft. Net heb ik gepraat met de eigenaar van de grootste fruitwinkel van de bazaar, die me aanspoort naar de weverij van Gholam Reza te gaan. Lees verder
Column ‘De Morgen’: ‘Maar kind, ze is niet dood’
Nare dromen zijn als slapende vulkanen. Zoals de bewoners aan de voet daarvan er zelden aan denken dat die eeuwige heersers hen op een dag uit hun slaap kunnen houden, zo beseft de mens die geplaagd wordt door een terugkerende nachtmerrie dat die ergens nog wel sluimert in zijn geest, maar dan hopelijk in een kelder van zijn geheugen die zo is ingebetonneerd dat de kans dat de droom zich opnieuw naar buiten wurmt verwaarloosbaar is. Lees verder
Column ‘De Morgen’: ‘Hij blijft mijn eeuwige buurjongen’
De Ronde van Vlaanderen had net een winnaar, en ik zat de stapel papier te redigeren die binnen een paar maanden mijn nieuwe boek moet worden. Lees verder
Column ‘De Morgen’: Zijn droom was te groot voor zijn schriele dijen
Ik weet niet of de blik in zijn ogen eerst mijn aandacht trok, of de witte sokken aan zijn voeten die slechts met de hielen de grond raakten. Daarnaast, net zo roerloos op het asfalt, stonden zijn koersschoenen die straks met een droog geluid in de klikpedalen zouden glijden. Hij staarde voor zich uit met een blik die zo stuurs was dat er sluik haar bij paste, maar hij had een korte coupe waarvan de piekjes in perfecte rangorde op het voorhoofd lagen. Lees verder
Column ‘De Morgen’: Eeuwige vormen
Zondag. Het huis van mijn ouders, net na de middag. De tuinstoelen staan op het terras, maar ik zit in de kiezels van het grindpad dat langs het grasperk loopt. Mijn hand voelt de warmte van de steentjes: behaaglijk, langverwacht, vervullend – een gevoel waaraan te weinig adjectieven de juiste invulling kunnen geven. Lees verder

