Deze column verscheen in De Morgen van 17 augustus

Wanneer de zon lichtvlekken schildert op de bladeren van de bomen achter mijn huis, heb ik uitzicht op een weergaloos impressionistisch kunstwerk. Als ik mijn blik op scherp stel, zie ik tussen de kruinen de gezichten van de eenentwintig bejaarden die er in een serviceflat wonen. Lees verder →

“Herwin was geen prins, maar een eenvoudige postbode uit Antwerpen. Toch zie ik weinig verschil tussen Friso en mijn neef. Ze liepen zware verwondingen op tijdens het uitoefenen van een van hun favoriete bezigheden, en beiden hebben ze van het leven geen tweede kans gekregen”. Mijn nieuwe column voor HP/De Tijd kan u hier volledig lezen.

Mijn nieuwe column voor HP/De Tijd kan u hier lezen.

Lees hier mijn nieuwe column voor de site van HP/De Tijd, over waarom ik voor godsdienst geen respect kan opbrengen: “Alle religies houden mensen klein. Ze getuigen van intellectuele luiheid en herleiden de wonderlijke complexiteit van heelal, wereld en mens tot simplistische, kinderlijke verhalen. Ze vroegen/vragen je het kruistocht-/jihahpad te bewandelen en mensen te doden in het Heilige Land/Syrië. Ze beloven je in ruil daarvoor maagden/rijstpap met gouden lepels in een onbestaand paradijs, waar Mohammed of Jezus op je wachten.”

Onder de titel ‘Zand in eigen land’ schrijf ik voor De Morgen zes weken lang een column waarin ik gewone mensen portretteer die, om wat voor reden ook, thuisblijven tijdens de vakantie. Ter introductie plaats ik de eerste online.

Ik zag hen voor het eerst in een telecomwinkel, waar ze net voor mij aan de beurt kwamen. Hun ogen glommen net zozeer als het schoon opgepoetste scherm van hun tabletcomputer, die de man in zijn handen klemde als ging het om het verdwenen paneel van het Lam Gods. Lees verder →

Deze column verscheen in de Krant van West-Vlaanderen van 12 juli

Elke dag zie ik hem naar de ontbijtzaak in mijn straat wandelen, al is ‘wandelen’ wellicht een woord waar te veel vaart uit spreekt om zijn langzame loop accuraat te beschrijven. Hij beweegt zich voort met een rollator, behoedzaam de ene voet voor de andere plaatsend. Ter hoogte van de ontbijtzaak parkeert hij zijn looprek netjes voor de deur. De kleine trede naar binnen is een hindernis waar hij bereid is zijn tijd voor te nemen, want straks bestelt hij zijn dagelijkse koffie met croissant. Lees verder →

Deze column verscheen in Vacature Magazine van 6 juli 

Uit een internationale studie van headsetproducent Jabra, zo hoorde ik in het Radio 1-programma Hautekiet, blijkt dat de meeste werknemers vinden dat landschapskantoren te lawaaierig zijn, en bovendien de productiviteit remmen. Het woord ‘landschapskantoor’ had ik niet eerder gehoord, maar ik vond het meteen zo gruwelijk als de open werkruimtes die ermee worden aangeduid. Bovendien is het een leugenachtig woord: bij ‘landschap’ haal ik me vooral een gevoel van vrijheid voor de geest, en laat dat nu het allerlaatste zijn wat een open kantoor bij me oproept. Lees verder →