Deze tekst verscheen vandaag ook op de site Joop.nl

Geachte professor Stefan Paas,

Woensdagavond was u te gast bij Knevel & Van den Brink. U ging er, naar aanleiding van het nationale religiedebat op 29 januari, in debat over de vraag of het nog redelijk is om in God te geloven.

U vindt van wel en schreef samen met filosoof Rik Peels het boek God bewijzen. Argumenten voor en tegen geloven. Uw televisietafelgenoot, de heer Herman Philipse, denkt er als auteur van Het atheïstisch manifest anders over. Hij haalde een aantal argumenten aan voor de onredelijkheid van religie, zoals de voortschrijdende wetenschappelijke ontwikkeling die het geloof in het bestaan van God steeds meer op losse schroeven doet staan. Lees verder →

 Afgelopen weekend verscheen bij NRC Handelsblad een opiniespecial over emancipatie. Diederik Boomsma en Jonathan Price stelden daarin dat de vrouwenemancipatie af is, wat meteen tot gekromde tenen van columnisten als Joyce Brekelmans leidde. Ook opvallend was het stuk in de Volkskrant over het ‘vallei-orgasme’, waarover ik vandaag een column schreef voor HP/De Tijd.

Ik ben het met Boomsma en Price eens, en omdat ik het debat over emancipatie belangrijk vind, post ik hier het essay dat ik twee maanden geleden schreef voor het papieren nummer van HP/De Tijd, dat in december in het teken van feminisme stond.

Ze blubberen, ze schudden, ze deinen, ze komen in golven en verdwijnen: de billen van de dames in de videoclip ‘Bubble Butt’ van Major Lazer. Hevig twerkend laten ze hun achterkant zien, enkel verpakt in een niemendalletje van een tanga. Zo voluptueus en rond zijn hun beweeglijke billen dat de titel van het nummer uiteraard verwijst naar bellen die men met kauwgom kan blazen, wat ook blijkt uit de intro van de clip. Drie meisjes (kitscherige blauwe pruiken, foute zonnebrillen en vormloze t-shirts) doen wanhopig hun best om er aantrekkelijk uit te zien. ‘How do I look?’ zegt de een. ‘You look like a fuckin’ whore’, antwoordt de ander. ‘Oh, cool!’ klinkt het. Op dat moment komt vanuit de wolkenhemel letterlijk een soort supervrouw aanvliegen: hier, zo wordt gesuggereerd, is reddingswerk vereist. Uit de mond van de supervrouw, die zelf (zoals men in volks Vlaanderen pleegt te zeggen) goed is voorzien van poten en oren, komen tuinslangen die door het raam van de dames naar binnen dringen en hun billen, vlak als een platgetrapt kauwgommetje, met volume injecteren. De fletse omgeving verandert in een discotheek, en supervrouw blaast bellen waaruit deernen stappen die het duffe trio demonstreren hoe ze gepast met hun hernieuwde achterwerk kunnen schudden. ‘Wind, go down, turn and flick it’, luidt de tekst, ‘one bat, two balls, swing it like cricket.’ Lees verder →

Mijn column van deze week voor HP/De Tijd gaat over  over belachelijke kindernamen en de egoïstische eigenliefde van ouders die eruit spreekt, en kan u hier lezen.

Om vat te krijgen op de oceaan van seconden die ons zijn voorafgegaan en nog zullen volgen, verdelen we de tijd in eeuwen, en de eeuwen in jaren. Misschien is nieuwjaar wel de opgestoken middelvinger van de mens in het grijnzende gezicht van de tijd: als zand glijdt die steeds door onze vingers, maar bij elk nieuw jaar doen we onszelf geloven dat we de klok even kunnen stilzetten.

Elk jaar kent zijn momenten die je met de kracht van een alchemist zou willen omtoveren tot meer dan voorbijgaande gebeurtenissen. Als het kon, zou je de tijd dat ze duurden willen kristalliseren, zodat ze nooit het lot hoeven te ondergaan dat helaas veel herinneringen is beschoren: hoe ouder ze worden, hoe dieper ze de trap afdalen naar de kelder van je geheugen, waar de tijd hen hun scherpe kleur en geur doet verliezen. Lees verder →

Op haar fijne blog ‘Van boeken en mensen’ laat recensente Annick Vandorpe tijdens de eindejaarsperiode uitgevers, auteurs, boekhandelaars, lezers en recensenten aan het woord over de beste boeken van 2013 in de Top Drie-reeks. 

Mijn Top Drie kunt u hier lezen.