Recensie van ‘De seingever’ op Iedereen Leest

Recensie door André Oyen, voormalig hoofdredacteur van De Vrijzinnige Lezer. HIj schrijft nu recensies voor de blog Ansiel

Ann De Craemer (1981) schrijft voor De Morgen, is Iran-deskundige en won vorig jaar De Bronzen Uil Publieksprijs. Haar vorige boeken Vurige tong en Duizend-en-één-dromen hebben mij enorm gecharmeerd, maar aan De seingever ben ik met een lichte tegenzin begonnen, omdat ik (buiten een nogal koersminnende vader, die inmiddels lang overleden is) niets met wielrennen heb. Maar toch wou ik absoluut dit boek lezen, omdat ik mij niet kon voorstellen dat een auteur als Ann De Craemer mij niet zou kunnen boeien. En ja hoor, van bladzijde één was ik mee. Lees verder

Tzwijn of nie tzwijn

Reportage in Zeno in De Morgen van vandaag.

Zwijnen. Biggen. Zeugen. Beren. Mijn neus snuffelt naar varkens. Het is zondag, het is eind augustus, en het is kermis in de hel. Plensbuien geselen het dak van mijn veertien jaar oude Nissan Almera. Ik ben op weg naar Dentergem, een potloodstip op de landkaart. De landwegen waarover ik rijd zijn mij vertrouwd: vaak heb ik hier gefietst, want mijn geboorte- en woonplek, ook al een stip, zij het aangebracht met ongescherpt potlood, bevindt zich vijftien kilometer verder. Niettemin kijk ik vandaag met andere ogen naar de omgeving. Lees verder

Tom Naegels: ‘Het werk van recensenten recenseren? Zeer graag’

Gisteren zei ik in De Morgen, naar aanleiding van de verbranding door Harold Polis van ‘een recensie’ tijdens de boekvoorstelling van Maarten Inghels, dat het werk van recensenten misschien òòk eens gerecenseerd moet worden. Tom Naegels, schrijver en ombudsman van De Standaard, geeft vandaag in zijn wekelijkse rubriek ‘De Ombudsman’ gehoor aan die oproep. Ook interessant is het stuk van Marc Reugebrink in De Standaard van vandaag, waarin hij een lans breekt voor betere literatuurkritiek. Lees verder

Over een ludiek vlammetje dat een literaire brand werd

Artikel uit De Morgen, 11 september – (klik op afbeelding om te vergroten). Ik heb de daad van Harold Polis vooral gezien als een ludiek statement van een uitgever die zijn debuterende auteur een hart onder de riem steekt. Bovendien: als auteurs recensies (die steeds korter worden) moeten relativeren waarin soms onbeargumenteerd en kort door de bocht hun werk wordt neergesabeld, moeten recensenten ook zichzelf kunnen relativeren. Ook dat is part of the game.

“Met ‘De seingever’ is zij erin geslaagd een kwaliteitssprong te maken”

Jan Van Duppen, voormalig parlementslid voor sp.a en ‘Belgisch huisarts in Rotterdam’, bespreekt op zijn website De seingever

Waar uit haar ‘Vurige Tong’ nog de pijn en verontwaardiging oplaaiden  die haar deel waren geweest en ook van wie haar lief was in Tielt en omstreken, betreedt Ann De Craemer met ‘De Seingever’  een nieuwe fase in haar literair parcours. Die van het mededogen.  Lees verder