“Kiezen? Ziehier meteen al een eerste leugen van de wereldvreemde lui die de Bijbelgordel bevolken: in religie is er geen sprake van keuzevrijheid, om te beginnen omdat geen enkel kind dat ter wereld komt vrijwillig voor deze of gene godsdienst kiest. Het is een ‘keuze’ die wordt opgelegd door de ouders, en ook bij hen gaat het niet werkelijk om een keuze, want het zijn cultuur en omgeving waarin je opgroeit die bepalen welke godsdienst je aanhangt.”

Mijn volledige column voor HP/De Tijd kan u hier lezen.

“Ik kan ze inmiddels niet meer op twee handen tellen: de e-mails van organisaties die vragen of je een lezing wil verzorgen; je daarbij een onderwerp en datum voorstellen, maar met geen woord over een honorarium reppen. Gênant is het om dan zelf de vraag te moeten stellen: ‘En kunnen we het, euhm, nu even over de vergoeding hebben?’ “

Mijn volledige column voor HP/De Tijd kan u hier lezen.

Als taalminnaar ben ik een vurig fan van de Facebook-groep Taalvoutjes, en ik ben niet de enige, want de pagina heeft maar liefst 245.000 fans. Onlangs is er van Taalvoutjes ook een boek verschenen, dat ik iedereen kan aanbevelen.

Zelf is het een van mijn guilty pleasures om naar taalfouten te speuren, en vanmorgen bemerkte ik er eentje om in te kaderen – langs de Brugsesteenweg in Egem (West-Vlaanderen).

SM-bar Elckerlyc: ook voor al uw taalkundig onverantwoorde fantasieën. De geweldige Delphine Lecompte kan bij dit tafereel zo een gedicht verzinnen.

“Sinds gisteren doen er geruchten de ronde dat België in 2014 voor het eerst een Dichter des Vaderlands krijgt. Het zou om David Van Reybrouck gaan, en hoewel ik zijn kwaliteiten absluut niet wil minimaliseren, heb ik een beter idee: Stromae kan de Belgische Dichter des Vaderlands worden. Van Reybrouck zou vast een paar mooie gedichten neerpennen, maar we weten hoe het vandaag gaat met zelfs prachtige poëzie: ze bereikt – zoals ik eerder al betoogde – slechts een zeer klein publiek. De gedichten van Van Reybrouck zouden weliswaar hun plek vinden in een aantal kwaliteitskranten, voorgelezen worden op literaire festivals of met een beetje geluk belanden op een poster in het straatbeeld, maar daarmee zou de kous af zijn. Stromae daarentegen zet zijn poëzie op muziek die door iedereen kan worden meegezongen, en bovendien is hij een hippe jongeman die ook wordt geprezen omdat hij een icoon en voortrekker is geworden van het oplevende België-gevoel.”

Lees hier de rest van mijn column voor HP/De Tijd.

“Er zijn mensen van wie je denkt dat ze er altijd waren, en er ook altijd zullen zijn. Ze lijken als een blok graniet waar de grijpgrage klauwen van de tijd nooit vat zullen op krijgen, maar helaas kan geen mens op aarde de meest sluwe handlanger van de tijd, de dood, ooit verschalken. De Belgische premier Wilfried Martens leek zo’n onwankelbare rots, maar vanmorgen werd ik wakker met het nieuws dat hij is overleden.”

Op de site van het Nederlandse HP/De Tijd kan u hier mijn volledige column lezen over de dood van Wilfried Martens.