Vandaag mocht ik in Belmondo op Klara een brief schrijven aan een collega-auteur waarin ik hem een boek cadeau doe.

Dit was mijn brief.

Beste Gerrit Komrij,

Toen men mij vroeg om een collega-auteur een boek te schenken, flitste terstond uw naam door mijn gedachten. Groot was mijn opluchting toen het geen probleem bleek om een overleden schrijver met literaire post te verblijden – want dood bent u helaas al meer dan twee jaar. Men zegt dat niemand onvervangbaar is, maar men heeft ongelijk: in de Nederlandse letteren kan voorlopig niemand in de schaduw van uw voetstappen treden. Lees verder →

Mijn nieuwe taalblog voor De Morgen kunt u hier lezen.

Vakantie of niet: over wat er momenteel gebeurt in Gaza kon ik niet zwijgen. Lees mijn verhaal voor De Morgen hier.

Telkens als ik de N37 tussen Tielt en Roeselare neem, bekruipt me een bevreemdend gevoel. Terwijl de grijze monotonie van het asfalt onder je wielen glijdt, zie je tot voorbij Ardooie links en rechts van de weg een landschap waar koeien grazen, een wegwijzer je desgewenst naar een aardappelautomaat brengt, en een boer op het land de vruchten van zijn arbeid oogst. Wanneer diezelfde boer daarna met zijn tractor de baan op moet, slagen veel chauffeurs er niet in hun ergernis te verbergen. Iedereen wil graag gezonde groenten op zijn bord, maar vijf minuten geduld opbrengen om degene die daarvoor zorgt niet met een rotvaart (of luid toeterend) in te halen – ho maar.

Lees verder →

Mijn nieuwe taalblog voor De Morgen kunt u hier lezen.

“Ik weet het: dit verhaal zal jouw vuilnisbelt niet minder doen stinken. Maar wanneer zondag op een paar kilometer van de plek waar jij voor het slapengaan je kruiwagen hebt geparkeerd twee voetbalteams vechten om de belangrijkste bijzaak ter wereld, hoop ik dat een aantal van mijn lezers ook aan jou zullen denken.”

Lees hier mijn column over de andere kant van het WK in Brazilië.