Vanaf vandaag in de winkel, of op uw tablet: het nieuwe papieren nummer van HP/De Tijd, dat een special over feminisme is geworden, en waarin ook een artikel van mij staat. Twee fragmenten:

“Van het soort mensen dat blijft schreeuwen dat vrouwen minder vaak voltijds werken of ondervertegenwoordigd zijn in topfuncties als gevolg van discriminatie, krijg ik het steeds meer op de heupen. Zo goed als altijd gaat het hier om een vrije keuze van de vrouwen — en is keuzevrijheid niet net waar feminisme om zou moeten draaien? Vrouwen brengen nu eenmaal liever meer tijd bij hun kinderen door, maar wanneer ze dat ook hardop durven te beweren, krijgen ze af te rekenen met het opgeheven vingertje van de achterhoedefeministen, die hen als priesters op de kansel toespreken dat het niet werkelijk om een vrije keuze gaat, maar om ‘genderongelijkheid’ van een paternalistische maatschappij.”

(…)

“Mijn bullshitdetector ging nog harder aan het loeien toen ik las wat Simone van Saarloos begin juni in Vrij Nederland beweerde in haar essay ‘Fenomenaal feminist’: ‘Vrouw-zijn is niet vanzelfsprekend: er gaat een voortdurend zoeken, proberen en definiëren aan vooraf.’ Ik weet niet eens wat dat betekent, laat staan dat ik het zelf al zou hebben ervaren. Misschien moeten vrouwen gewoon wat vaker zeggen hoe geweldig het is om vrouw te zijn, net zoals ze moeten durven toegeven dat ‘het glazen plafond’ een mythe is. Anno 2013 is dat plafond een fabeltje geworden, in stand gehouden door achterhoedefeministen die op soldaten lijken die weliswaar beseffen dat de oorlog voorbij is, maar toch heimwee vertonen naar de spanning van het front. Dat er minder vrouwen aan de top staan, komt niet omdat een mannenwereld hen belet door te stoten. (…) De quota die worden opgelegd in het streven naar gendergelijkheid zijn daarom paternalistisch en vernederend: vrouwen staan stevig genoeg in hun schoenen om te bereiken wat ze willen. Als ze de ladder naar de top niet beklimmen, komt dat omdat ze het niet willen, en daar zullen hoge opvangsubsidies, uitgebreider vaderschapsverlof en vingerwijzingen richting ‘de mannen’ niets aan veranderen. In februari 2013 ondervroeg de professionele netwerksite LinkedIn 5.300 vrouwen in 13 verschillende landen over hun carrière. Daaruit blijkt dat Nederland tot de wereldtop behoort wat betreft de tevredenheid van vrouwen over hun loopbaan: 87 procent van de ondervraagden noemde die tot dan toe een succes. Zweden, de natte droom van feministen, doet het met 64 procent een pak minder goed.”