Vandaag zou Gerrit Komrij 70 jaar zijn geworden. Niemand is onmisbaar, zegt men, maar dat klopt niet: de leemte die Komrij nu al bijna twee jaar in de Nederlandse literatuur achterlaat, vind ik immens.
De laatste tijd zijn trouwens in sneltempo te veel mensen heengegaan die, elk op hun domein, monumenten waren. Lees verder
Deze week is de zomeraanbieding van De Bezige Bij Antwerpen verschenen, met daarin ook de aankondiging van mijn nieuwe roman Kwikzilver.
Trots!
(En klik op de afbeeldingen om ze te vergroten)
Mijn column van deze week voor HP/De Tijd kunt u hier lezen.
Mijn nieuwe fietsblog voor De Morgen kunt u hier lezen.
Deze week las ik De waarheid over de zaak Harry Quebert van de Franse literaire sensatie Joël Dicker – een echte aanrader die 600 pagina’s mijn aandacht vasthield. Volgens NRC Handelsblad is de roman ook ‘een doe-het-zelf-boek voor de beginnende schrijver’. Het boek staat inderdaad vol memorabele citaten over het schrijverschap, zoals dit: ‘Een boek schrijven is niet niks: iedereen kan schrijven, maar niet iedereen is schrijver.’
De zin deed me denken aan een mail die ik ooit kreeg van iemand die me vertelde net een kortverhaal klaar te hebben. ‘Begin dit jaar kreeg ik de kriebels om een kort verhaal te schrijven. (…) Maar het enige waar ik me enorm zorgen over maak is mijn zinsbouw, structuur, grammatica en andere fouten.’ Ik dacht aan wat Gerrit Komrij ooit neerpende over J. Bernlef: ‘In de laatste roman van Bernlef, Sneeuw, komen, hoewel hij enkele aardige en zelfs een aangrijpende scène bevat, drie kleinigheden voor die me niet bevallen: het verhaal, de stijl en de zogenaamd onderliggende gedachtengang.’ Lees verder
Mijn column van deze week voor HP/De Tijd kunt u hier lezen.
Ik had me voorgenomen te zwijgen. Over de panda, en over het vervagende onderscheid tussen politici en televisiesterren dat door de commotie rond zaterdagavond pijnlijk werd blootgelegd.
Zwijgt stil, dacht ik. Je hebt geen zin om tot de categorie ‘verzuurd links’ te worden gerekend, en daarna uit te leggen dat je ergernis zich niet situeert ter hoogte van één zijde van het politieke spectrum, maar zich ook liet voelen toen Wouter Van Besien tijdens Music for Life naast Lesley-Ann Poppe zijn zangkunsten meende te moeten demonstreren. Lees verder
Mijn nieuwe fietsblogpost voor De Morgen kunt u hier lezen.
“Sommigen gaan er blijkbaar ook vanuit dat ik aan een rotvaart over de Vlaamse wegen scheur, wat niet het geval is, maar wat ik vooral zorgelijk vind, is dat er steeds meer mensen zijn die wielertoeristen als één homogeen gevaar beschouwen.”
Een vervolg op mijn vorige blogpost voor De Morgen over onze slechte fietspaden kunt u hier lezen.
Dinsdag verscheen op mijn Facebook-tijdlijn een filmpje van kussende mensen die, zo werd beweerd, elkaar niet kenden.
Het filmpje werd massaal gedeeld, en ik verbaasde me over hoe velen meteen het woord ‘ontroering’ gebruikten om de emotie te beschrijven die ze voelden bij duo’s die elkaar een onwennige tong draaiden. Dat het filmpje in zwart-wit en niet in kleur werd weergegeven, vond ik al zo geësthetiseerd dat ik daarna niet verbaasd was over het fakegehalte ervan: het bleek dat om een reclamecampagne voor een kledingmerk te gaan. Lees verder
AUTEUR - Ann De Craemer 