Het verleden als onverwoestbare tweede thuis

/ Ann De Craemer / 2 reacties

Ik was vier en zat op de dorpel van ons huis. Zoals elke dag in de zomervakantie wachtte ik op mijn vader die fietsend van zijn werk zou terugkeren. Het was een ritueel waar ik erg aan hechtte, misschien omdat hij altijd zo opgetogen keek wanneer hij me al van ver zag wuiven. Plots drong zich een behoefte op waaraan ik dadelijk gehoor had moeten geven, maar ik bleef zitten, want ik wilde de onuitgesproken middagafspraak met mijn vader niet schenden. Luttele minuten later werd ik gestraft voor mijn trouw: er was een ongelukje gebeurd in het blauwe sponzen jaren 80-shortje waar ik zo verzot op was. Lees verder →

Waar is uw vertrouwen in leerkrachten, Pascal Smet?

/ Ann De Craemer / 1 reactie

Deze column verscheen in de Krant van West-Vlaanderen van 4 april

Toen ik in 1999 mijn middelbare school beëindigde aan het Heilige Familie Instituut in Tielt, was er in alle zesdejaarsklassen één iemand die een advocaat onder de arm nam omdat ze het niet eens was met het C-attest van de klassenraad. Wij waren, eerlijk gezegd, verbijsterd: het meisje had het hele jaar slechte resultaten geboekt, dus schrokken we niet van de beslissing van de leerkrachten. Niettemin won ze het pleit en mocht ze met haar universitaire studie van start gaan. Lees verder →