Mijn lofrede op het sociaal-cultureel volwassenenwerk

Naar aanleiding van de uitreiking van de Prijs van de Vlaamse Gemeenschap voor Sociaal-Cultureel Volwassenenwerk 2011-2012 vroeg Socius vzw mij een lofrede op de sector te schrijven. De Prijs werd op donderdag 22 november uitgereikt in het Provinciehuis van Leuven, door minister van Cultuur, Natuur en Leefmilieu Joke Schauvliege. Winnaar was FairFin, dat vroeger Netwerk Vlaanderen heette, en 30 jaar geleden werd opgericht als een noodfonds voor sociale en ecologisch duurzame initiatieven die niet aan een lening of aan subsidiëring raakten. Na afloop van mijn rede was de interesse van minister Schauvliege in De seingever alvast gewekt, zoals ze meldde op Twitter.

Mijn laudatio kan u hieronder lezen. Lees verder

‘De Craemer bewijst met dit boek nogmaals dat ze de naam auteur waardig is’

In Kunsttijdschrift Vlaanderen van november 2012 staat een mooie recensie van De seingever door Sarah Verhasselt:
‘De seingever’ is zo’n boek dat een universeel verhaal vertelt via het individuele. Het individu waarop De Craemer inzoomt, is een doodgewone man die seingever is bij wielerwedstrijden. Doordat hij zo gewoon wordt voorgesteld, krijgt hij meteen ook iets romanesks. De Craemer speelt namelijk de hele tijd met feit en fictie en voorziet haar verhaal af en toe met de commentaar van een vertelstem. Of die stem van haar komt, wordt opzettelijk dubbelzinnig gelaten.
Met deze roman slaagt De Craemer erin om eigenlijk drie dingen tegelijk te doen. Eerst en vooral wordt er verteld over een man voor wie het leven niet bracht wat hij ervan verwachtte, ten tweede speelt ze een narratief spel met de lezer en ten slotte wordt er ook kritiek gegeven op de – overigens weer zeer actuele – dopingskwesties in het wielrennen. Wie vreest dat deze cocktail aan verhaallagen slecht verteerbaar zou zijn, heeft het mis. De Craemer bewijst met dit boek nogmaals dat ze de naam auteur waardig is. 

Genomineerd voor de A.L. Snijdersprijs

Ik vernam gisteren ik een van de kanshebbers ben voor de A.L. Snijdersprijs voor Zeer Korte Verhalen. A.L. Snijders is een door mij zeer bewonderd auteur die de Constantijn Huygens-prijs kreeg voor zijn hele oeuvre. A.L. Snijders schrijft zijn “zkv’s” momenteel voor onder meer de VPRO-gids. Mijn Zeer Korte Verhaal (maximum 220 woorden) is alvast opgenomen in de bundel ‘220 W. Snijdersprijzen 2012’, die tijdens de prijsuitreiking wordt voorgesteld. Hierin zijn de beste 44 verhalen van de 422 inzendingen opgenomen, met onder meer ook werk van Wim Brands, Chrétien Breukers, A.H.J. Dautzenberg, Delphine Lecompte en Jan van Mersbergen. De vakjury maakt op 24 november bekend welke drie verhalen bekroond worden: €1000 (1ste prijs), €750 (2de prijs) €250 (3de prijs).

Harold Polis: ‘Een vrouw die debuteert, is een wandelende schietschijf’

In Knack staat deze week een interessant interview met mijn uitgever Harold Polis, over vrouwen die schrijven. Ik geef hem overschot van gelijk: ik kan niet meer tellen hoe vaak ik over mijn debuut Vurige tong de vraag heb gekregen of ik ‘niet te hard ben, voor een vrouw’. Die laatste drie woorden worden dan uiteraard door mannelijke interviewers/recensenten gesteld, en komen vaak met een sussend glimlachje. Er was er zelfs een, nochtans geen ‘prutser’ meer, die tegen me zei: “Als je wil doorbreken, zou je je misschien best wat zachter opstellen.”

Lees hieronder het volledige interview – klik op de afbeeldingen om te vergroten. Lees verder

Opinie ‘De Morgen’, 5/11: De roman is alleen maar schijndood


(klik op artikel om te vergroten of lees hieronder)

Afgelopen zaterdag signeerde ik in Standaard Boekhandel Roeselare naast televisiekok Piet Huysentruyt. In de stad kruiste ik kinderen met om het lijf een sandwichbord, waarop ‘SOS Piet signeert!’ stond geschreven. Ze zwaaiden met sauskloppers en gilden dat de chef weldra aanwezig zou zijn in de winkel.

Lees verder