Iran

1 september in Antwerpen: ‘Women without men’ van Shirin Neshat door deBuren en Cartoon’s

/ Ann De Craemer

Op woensdag 1 september kan je in Antwerpen naar de Belgische première van Shirin Neshat’s film Women without men. De vertoning is een samenwerking van deBuren en Cartoon’s. Ter gelegenheid van Women without men zal bij Cartoon’s ook mijn boek te koop worden aangeboden. Waarvoor dank.

Voor de film zijn er 2 x 10 gratis filmtickets te winnen. Meer info vind je hier.
Over het boek waarop deze film gebaseerd is, Zanan bedune mardan (Vrouwen zonder mannen) van Shahrnush Parsipur, heb ik vorig jaar deze blogbijdrage geschreven.

14 december in Brussel: Safar, Pieter-Jan, ikzelf, en Haleh

/ Ann De Craemer

© Pieter-Jan De Pue

deBuren, dat de reportage van Pieter-Jan De Pue en ik door Iran financieel (en moreel) ondersteunde, blijft Iran een warm hart toedragen en organiseert in het najaar een nieuwe activiteit rond het land.

De documentaire Safar (Reis) van Talheh Daryanavard laat de treinreis zien van drie vriendinnen van Teheran naar hun geboortedorp aan de Perzische Golf. Een reis die ook Pieter-Jan De Pue en ikzelf maakten, en die resulteerde in het boek Duizend-en-één dromen. Een reis langs de Trans-Iraanse Spoorlijn. Na Safar een gesprek met de regisseur, mij en Pieter-Jan over het dagelijkse leven in Iran en de positie van de vrouw. Aansluitend een optreden van de Iraans-Belgische Haleh.

Documentaire (Franse en Engelse ondertiteling) om 19:00

Gesprek (in het Nederlands en Engels) om 20:00

Concert om 21:00

In samenwerking met het Rits Café en Cinema Rits

Reserveren graag via info@deburen.eu, of gewoon via mij!

Ahmadinejad: ‘Engeland klein eiland ten westen van Afrika’

/ Ann De Craemer / 1 reactie

Een filmpje dat intussen volop circuleert op Facebook na het nieuws over de mislukte aanslag (?) op Ahmadinejad: de ‘president’ zegt in zijn toespraak vandaag in Hamedan dat ‘Engeland een klein eiland ten westen van Afrika is’.

Een bewijs dat Ahmadi helemaal van de kaart is na de aanslag? Dat beweren sommigen, maar dat is het natuurlijk niet. Wel een belediging aan het adres van Engeland: jullie, foute kolonisators, waren niemand, zegt Ahmadinejad, een klein eilandje ten westen van het grote Afrika, en jullie zijn vandaag nog steeds niemand.

Aanslag op Ahmadinejad? Of toch niet?

/ Ann De Craemer


Ik schrok me een hoedje toen vanmorgen het bericht binnenkwam dat de Iraanse ‘president’ Ahmadinejad in Hamedan een bomaanslag overleefd had. Het nieuws werd als eerste gebracht door de Arabische zender Al Arabiya, die stelde dat het bericht over de aanslag bevestigd was door de entourage van de president. Nieuwssites over de hele wereld, van onze eigen De Standaard tot CNN, brachten nog geen kwartier later het ‘breaking news’.

Iets later echter ontkende het officiële Press TV dat er een aanslag op de president was geweest.
Hoezo? Had de entourage het dan niet bevestigd?
Allemaal heel verwarrend, maar kunnen we het anders verwachten van de Islamitische Republiek van vandaag? Een aantal Iraanse Facebook-vrienden wees me meteen op iets waar ik zelf ook al had aan gedacht: dat de aanslag op Ahmadinejad wel eens in scène gezet zou kunnen zijn, om daarna ‘de zionisten’ en ‘de Grote Satan’ Amerika de schuld te geven. Het wantrouwen onder Iraniërs jegens dit regime is duidelijk nog nooit zo groot geweest. Of de aanslag in scène is gezet, dat weet ik niet. Maar het zou heel goed kunnen: een wanhopige poging van de fanatici om wat ‘sympathie’ voor de belaagde leider op te wekken nu zijn populariteit lager is dan ooit. En om harder op te treden tegen de oppositie. Een aanwijzing dat de aanslag in scène zou kunnen zijn gezet, is dat Ahmadinejad eerder deze week nog zei dat ‘de zionisten’ een plan hebben om hem te vermoorden.
Maar als de aanslag écht is, is ook dat een bewijs dat het regime op sterven na dood is. In Teheran groeit de wanhoop, maar bij mij de hoop, en dat zal ik altijd blijven herhalen. Alleen hoop kan Iran redden.

Spiegeltje, spiegeltje aan de wand

/ Ann De Craemer

Een mannetje van de regering-Ahmadinejad heeft weer een oneliner de wereld in gestuurd om u tegen te zegen. Mohammad Ali Ramin, waarnemend minister van Cultuur, noemde zondag westerse media ‘oneerlijk, verwaande bedriegers.’ Hij deed dat naar aanleiding van de aankondiging dat westerse media niet welkom zijn op de jaarlijkse mediabeurs die in september in Tehran plaatsvindt. Ramin had het over ‘zeldzame uitzonderingen’ wat betreft de verwaandheid van de westerse pers, maar meer details gaf hij – uiteraard – niet.

In het prachtige Golestanpaleis in Teheran, het paleis van de Perzische vorsten van de Qajardynastie tot de laatste shah Reza Pahlavi, is er een duizelingwekkende spiegelzaal (Mirror Hall).
Mirror Hall, Golestanpaleis, Teheran

Ontegensprekelijk keek bijvoorbeeld de laatste shah letterlijk te vaak in de spiegel en figuurlijk te weinig. Maar dat geldt nog meer voor de fanatieke mullahs in Teheran, en daarom vraag ik hen bij deze met aandrang om een keer een toeristisch uitstapje te maken naar het door hen verguisde Golestanpaleis. Kijk daar maar eens goed in de spiegel, jullie oneerlijke, verwaande bedriegers.

Ayatollah, Leave Those Kids Alone (bis)

/ Ann De Craemer / 2 reacties

Even een zomers tussendoortje, vooral met al dat gepraat over een dreigende oorlog tegen Iran, waar Ahmadinejad en andere fanatici van het regime natuurlijk weer van genieten. Vandaag zei Yadollah Javani, politieke chef van de Revolutionaire Garde, dat Iran de oorlog ook buiten zijn grenzen zal voeren wanneer het aangevallen wordt.

Ik wil even niet aan oorlog denken. Wel aan deze foto’s van Iraanse kinderen die ik vorig jaar in juni maakte. Als antidotum tegen de oorlog, om te blijven geloven dat het goed komt.






Voor Mohammad Nouri

/ Ann De Craemer / 6 reacties

Vandaag is in Iran de bekende zanger Mohammad Nouri (1929-2010) overleden. Zijn liedje Jane Maryam heeft me altijd betoverd, keer op keer. Begin dit jaar bracht ik op deze blog een vertaling van Jane Maryam, in een uitvoerig van Monika Jalili. Ik breng hier nog een keer de mooie tekst, met een uitvoering van Mohammad Nouri zelf.

Safar Beh Kheir, Aghaye Nouri.

Ey gole sorkh o sefidom, key miyaie?

O, mijn rode en witte bloem, wanneer kom je?

Banafshe barge bidom, key miyaie

Mijn paarse bloemblaadje, wanneer kom je?

To gofti gol dar ayad man miyayom

Je zei: “Als de bloemen bloeien”, zal ik komen.

Vay gole alam tamum shod, key miyayie

O, alle bloemen zijn verdwenen, wanneer kom je?

Jane Maryam, cheshmato va kon, mano seda kon

Mijn lieve Maryam, open je ogen, roep mijn naam

shod hava sefid, dar omad khorshid

Het is de zonsopgang en de zon schijnt

vaghte un resid ke berim be sahra

Het is tijd voor ons om naar de velden te gaan

Vay nazanine Maryam

O, lieve Maryam

Jane Maryam cheshmato va kon, mano seda kon

Mijn lieve Maryam, open je ogen, roep mijn naam

beshim ravoone, berim az khune

Laten we weggaan, laten we thuis verlaten

shoneh be shoneh, be yad un ruzha

schouder aan schouder, zoals vroeger

Vay nazanine Maryam

O, lieve Maryam

Baz dobare sobh shod, man hanooz bidaram

Het is weer morgen, ik ben nog steeds wakker

kash mikhabidam, toro khab mididam

ik wou dat ik kon slapen en dromen over jou

Khosheye gham toye delam zade javoone, doone be doone

de steel van verdriet in mijn hart krijgt één voor één knoppen

del nemidone che kone ba in gham

Mijn hart weet niet wat te doen met deze pijn

Vay nazanine Maryam

O, lieve Maryam

Bia resid vaghte dero, male mani az pisham naro

Kom, het is tijd om te ploegen, je bent van mij, ga niet weg van mij

bia sare karemoon berim, dero konim gandomaro

kom, laten we aan het werk gaan, laten we het graan ploegen

Bia resid vaghte dero, male mani az pisham naro

Kom, het is tijd om te ploegen, je bent van mij, ga niet weg van mij

bia sare karemoon berim, bia, bia nazanine Maryam, nazanine Maryam

Laten we aan het werk gaan, kom, kom, lieve Maryam

Ayatollah, Leave Those Kids Alone

/ Ann De Craemer / 2 reacties

Begin februari bracht de Iraans-Canadese rockgroep Blurred Vision een remake uit van Pink Ployd’s ‘Another Brick In The Wall’ uit 1979, onder de titel ‘Ayatollah, Leave Those Kids Alone’. De groep werd genomineerd op het Soho Shorts filmfestival in de categorie Best Music Video voor hun videoclip van het lied.

The Independent bracht gisteren een mooi interview met Sepp en Sohl van Blurred Vision. Wat me raakte, was het stuk waar verteld wordt dat Sohl huilde toen een fan uit Iran hen liet weten dat ze de stem van de onderdrukte mensen in Iran levendig moeten houden, want dat anders niemand hen zal horen.

Laten we naar die stem luisteren en dit liedje verspreiden. Ayatollahs, leave those kids alone.

Oorlog tegen Iran?

/ Ann De Craemer

Dezer dagen is er heel wat te doen in de media over de vraag of Amerika, nu Iran zich van sancties tegen het nucleaire programma niets aantrekt, het land zal bombarderen.

Ik ga een beetje dood als ze dat doen.
Maar hier, voor wie meer wil weten, een uitvoerige analyse door Webster Griffin Tarpley over de elementen die zouden kunnen wijzingen in de richting van een oorlog.