‘Hersenorkaan’ nog niet gelezen? Vanaf morgen 5 mei tot 10 mei kunt u het aan korting inkopen. Normaal kost het 25 euro inc. verzendkosten, maar vijf dagen lang kunt u het aan 18 euro inkopen, ook incl. verzendkosten. Stuur uw mail naar anndecraemer@gmail en we regelen het!
Columns
Lezing verplaatst
Mijn lezing in Arhus, Roeselare, van 27 januari is verplaats naar 23 maart. Blijkbaar wordt Arhus ‘door de instanties’ niet als een cultuurhuis beschouwd en dus gelden andere maatregelen voor corona. Begrijpe wie begrijpen kan….
Deugddoende kerstrecensie
Een kleine maar fijne recensie van Hersenorkaan in de nieuwe Plus Magazine. Ik ben blij dat ze het over de humor hebben en melden dat het geen deprimerend boek is. Dat is het ook helemaal niet. Wees dus niet bang om het cadeau te geven aan mensen die zelf aan een depressie lijden of aan geliefden die zorgen voor iemand met de ziekte. Als er één rode draad is in het boek, dan wel die van de hoop.
Lezing in de bib van Tielt: nieuwe datum!
Toch wat heuglijk nieuws in deze, letterlijk en figuurlijk, donkere tijden: de lezing in de bib van Tielt, die om coronaredenen werd afgelast, is verplaatst naar een nieuwe datum. U bent welkom op 21 februari om 20u. Programma: ik spreek een dik half uur over ‘Hersenorkaan’ en daarna sta ik open voor uw vragen. Er moet wel gereserveerd worden; ik laat u nog weten via welk e-mailadres.
Nog dit: het zijn harde tijden. Zorg voor mekaar. In ‘Hersenorkaan’ heb ik laten zien wat niet praten over je mentale welzijn betekent. Zoek hulp als het niet lukt. Met psychiaters en medicatie is er niets mis. En: beweeg, beweeg, beweeg, al is het elke dag maar een half uur. Zoek troost bij uw huisdier. Schrijf berichtjes naar zij die er alleen voor staan. Wees lief. Wees zorgzaam. Dan komen we er samen wel uit.
Zomaar een mededeling (of toch misschien niet)
Ik heb er een tijdje op gewacht, op de literaire doorbraak: ik schrijf sinds 2010 boeken. Maar ik denk dat ik mag zeggen dat Hersenorkaan mijn doorbraak is en daar ben ik zo intens gelukkig om. Ziehier: een positief geluid in donkere coronadagen.
Bedankt ook aan mijn fantastische uitgeverij Atlas Contact die echt het beste in mij naar boven haalde.
Het ei van Mastroianni
Alweer fijn boekennieuws: in april volgend jaar verschijnt bij de boomende uitgeverij Ertsberg een bundeling van mijn columns die ik twee jaar twee keer per week voor De Morgen schreef.
Wilt u een gesigneerd exemplaar van ‘Hersenorkaan’? Dat kan!
- Mijn zeer gedreven Standaard Boekhandelaar in Tielt – mijn buurman! – bedacht een eenvoudig systeem zodat u, zonder enige verzendkosten en binnen de vier dagen mijn gesigneerde boek kunt ophalen bij de SB in uw buurt. Even uitleggen.
Zoek op http://standaardboekhandel.be naar ‘Hersenorkaan’. KIik onder ‘afhalen na 30 min’ voor ‘Ik kies een andere winkel’ en vul dan 8700 Tielt in. Postcode is belangrijk want er is ook een Tielt in Vlaams-Brabant.
Kies dus voor de bovenste winkel.De klant doorloopt het proces van “de aankoop”. Bestaande klanten loggen in. Andere klanten kiezen om door te gaan zonder account of om er een nieuw aan te maken.
VOORUITBETALING verplicht (19,99) want het wordt een gesigneerd en dus gepersonaliseerd boek. Laatste stap: Binnen het kwartier wordt de klant bij elke reservatie per e-mail gecontacteerd met volgende twee vragen: 1/ wat moet er in het boek komen? Gewoon naam of een opdracht? 2/ naar welke winkel sturen we dit boek op? Ik ga daarna langs bij mijn buurman om uw boek te signeren. - Wie geen SB in de buurt heeft of in Nederland woont, kan een gesigneerd exemplaar ook bij mij bestellen op hersenorkaanbestellingen@gmail.com. Ik geef u het bedrag inclusief verzendkosten (voor België: 25 euro/voor Nederland 30 euro), u maakt het over en geeft me uw adres, en u krijgt het na een paar dagen thuis. Wilt u gewoon mijn handtekening of een persoonlijke opdracht voor een familielid of geliefde? Dat kan natuurlijk ook.
Fantastische recensie van ‘Hersenorkaan’ in Trouw
Dit weekend verscheen er een recensie van mijn nieuwe boek in de Nederlandse kwaliteitskrant Trouw.
Ik ben er een paar dagen later nog altijd dolgelukkig mee. (klik op de afbeelding om te vergroten)
De Ronde van Vlaanderen: koers is labeur met andere middelen
Coronatijden: vreemde tijden voor iedereen, en dus ook voor wie van koers houdt. We kunnen geen koers kijken, maar wel lezen.
Op Twitter volg ik al een tijd Koen Lemmens (@uwdienstwillige; hij is er nu even niet actief), die naast jurist ook een groot koersliefhebber is. Hij stuurt me regelmatig zijn parels van stukken over koers, die ik hier graag publiceer.
Koen Lemmens (1976) studeerde rechten in Brussel en Firenze. Hij doceert publiekrecht en mensenrechten aan de KU Leuven, de VU Brussel en Global Campus of Human Rights (Venetië). Cooralsnog publiceerde hij vooral vakliteratuur.
Al sinds zijn kindertijd is hij gefascineerd door wielrennen, met name de culturele dimensie ervan boeit hem. De koers, dat is toch vooral het doorvertellen van de verhalen, obsessies en bezorgdheden van de vorige generaties.
Ik heb een man gekend die ontzettend rijk was. Doorgaans zegt men dan zo rijk als het water diep is, maar in zijn geval zou dat enkel gepast zijn indien Deme en Jan De Nul nog snel even een paar maanden zouden gaan baggeren. Zo rijk was hij, dat in zijn keuken een Oude Meester hing, een werk zoals er wereldwijd slechts enkele in privé-bezit waren. Om maar te zeggen, hier hadden we niet te maken met iemand die op de kleintjes moest letten. In sterrenrestaurants in Europa en erbuiten was hij kind aan huis. Als hij zou willen meermaals daags zelfs. “Maar weet gij”, zo vroeg hij mij eens “waar ge de beste mosselen eet?” Zijn ogen lichtten op van pure, culinaire voorpret. “Daar!”, en hij wees in de richting van het volkscafé waar zijn arbeiders ’s middags gingen schaften, “bij Lucien van d’Elfurenmis!”. “Friet in ossenvet gebakken, mosselen in een kastrol met veel selder en juin. Beter kan niet, echt niet. Als chefs het gerecht willen verbeteren, met nobelere ingrediënten, dan”, en hier onderbrak hij even om te kijken of zijn vrouw, die zich de beschetenheid van de betere klassen wel eigen gemaakt had, hem niet hoorde, “verkloten ze – ik mag dat toch zo zeggen he ? – het hele gerecht.” Dat zei dus een man die alleen al aan de amuse kon zeggen of hij bij Ducasse, Blanc of Troisgros zat.
Wat goed is, al is het dan simpel en volks, moet niet verbeterd worden. Hadden ze dat inzicht maar gehad bij de Ronde van Vlaanderen. Lees verder
“De Driedaagse van de Panne telt 1 dag! Nu gij”
Coronatijden: vreemde tijden voor iedereen, en dus ook voor wie van koers houdt. Gisteren zond Sporza de fijne docu ‘De Ronde 103’ uit en geregeld kunnen wielerfans op sporza.be stemmen welke klassieker van weleer ze nog eens heruitgezonden willen zien.
Op Twitter volg ik al een tijd Koen Lemmens (bio: zie onderaan dit stuk), die naast jurist ook een groot koersliefhebber is. Hij postte op Twitter een fijn stukje over de Driedaagse van de Panne, dat ik hier met zijn toestemming mag overnemen. Geniet ervan!
De Driedaagse van de Panne, een efficiëntie-oefening
Nog niet zo heel lang geleden, 20 à 25 jaar schat ik, werd wielrennen niet heel erg au sérieux genomen. Dat was lang voor politici, zakenlui en managers met meer tijd dan werk zich velocipedisch in de openbaarheid durfden vertonen. Koers, dat was toch eerder een zaak van mannen in rare kledij, met zo’n Ome Willem-petje op en een rare worstenhelm in de achterzak. Wielrennen dat was de affaire van mensen die Onze-Lieve-Heer de zaligheid voorspeld had. Lees verder
AUTEUR - Ann De Craemer 